Władysław Zajączkowski
Biografia
Władysław Zajączkowski urodził się 12 kwietnia 1837 roku w Strzyżowie, w rodzinie farmaceuty Jana i Alojzy z Tokarskich. Naukę w gimnazjach pobierał w Rzeszowie i Krakowie, a następnie studiował matematykę, fizykę i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz na uniwersytetach w Getyndze, Berlinie i Wiedniu.
Swoją karierę akademicką rozpoczął w 1858 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie był asystentem w Katedrze Fizyki. W 1861 roku uzyskał doktorat z filozofii na podstawie rozprawy o stosunkach barometrycznych Krakowa, a rok później habilitował się, przedstawiając pracę o całkach Eulera i Fouriera. Jako docent wykładał w Katedrze Matematyki Elementarnej.
W latach 1864-1872 pracował w Warszawie, w Szkole Głównej, gdzie kierował Katedrą Mechaniki Analitycznej, a od 1867 roku był profesorem nadzwyczajnym. Równolegle prowadził zajęcia z geometrii analitycznej na Uniwersytecie Warszawskim.
W 1872 roku objął stanowisko profesora zwyczajnego matematyki na Politechnice Lwowskiej, gdzie również kierował Katedrą Matematyki. Dwukrotnie pełnił funkcję rektora tej uczelni - w latach 1878/1879 oraz 1885/1886.
W swojej pracy naukowej Zajączkowski skupiał się na teorii równań różniczkowych, geometrii analitycznej i matematycznych metodach w fizyce. Choć nie stworzył oryginalnych koncepcji naukowych, opublikował wiele wartościowych przyczynków, 14 prac matematycznych oraz 4 obszerne podręczniki.
Był członkiem korespondencyjnym Akademii Umiejętności w Krakowie, później członkiem czynnym, a także członkiem Krajowej Rady Szkolnej i Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu. Należał do redakcji czasopisma „Archiv der Mathematik und Physik”. Zmarł 7 października 1898 roku we Lwowie.