Wanda Aniela Wróbel-Stermińska

Botanik
21.07.1911 28.02.1983 Strzyżów nad Wisłokiem

Biografia

Wanda Aniela Wróbel-Stermińska urodziła się 21 lipca 1911 roku w Strzyżowie nad Wisłokiem, w rodzinie pracownika stacji kolejowej. Uczęszczała do szkoły powszechnej i gimnazjum w Strzyżowie, a następnie podjęła studia botaniczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Z powodu trudnej sytuacji materialnej, dorabiała korepetycjami, a pracę magisterską przygotowywała pod kierunkiem profesora Władysława Szafera.

Podczas II wojny światowej, po krótkim pobycie w Strzyżowie i działalności w Polskim Czerwonym Krzyżu, wróciła do Krakowa, gdzie od maja 1940 roku pracowała w Ogrodzie Botanicznym. Zajmowała się m.in. zielnikiem i przyczyniła się do ratowania ogrodu przed dewastacją. Po wojnie kontynuowała karierę naukową - uzyskała magisterium w 1945 roku i doktorat w 1950 roku. Od 1961 roku była adiunktem, a w latach 1968-1970 pełniła funkcję dyrektora Ogrodu Botanicznego.

W swojej pracy naukowej zajmowała się biologią rozsiewania się roślin, aklimatyzacją i uprawą roślin obcego pochodzenia, teratologią oraz wegetatywnym rozmnażaniem roślin. Opublikowała blisko 100 prac, w tym popularnonaukowe prezentacje kolekcji ogrodu. Przez wiele lat przygotowywała katalogi nasion Index seminum, które służyły do wymiany z innymi ogrodami botanicznymi. Była również wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej i Wyższej Szkole Rolniczej.

W 1958 roku wyszła za mąż za Piotra Stermińskiego. Zmarła 28 lutego 1983 roku w Krakowie i została pochowana na Cmentarzu Rakowickim.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskanie doktoratu z nauk matematyczno-przyrodniczych na Uniwersytecie Jagiellońskim
Pełnienie funkcji dyrektora Ogrodu Botanicznego UJ w latach 1968-1970
Przygotowanie 30 wydań katalogu nasion Index seminum Ogrodu Botanicznego
Opublikowanie blisko 100 prac naukowych i popularnonaukowych
Zasługi dla ratowania Ogrodu Botanicznego w czasie II wojny światowej

Ciekawostki

W czasie wojny pracowała w Ogrodzie Botanicznym pod niemiecką nazwą Botanische Anstalten
Jej praca magisterska o koniczynach była przygotowywana pod kierunkiem prof. Władysława Szafera już od roku akademickiego 1936/1937
Była znana z wesołego usposobienia i niekonwencjonalnych upominków dla współpracowników

Udostępnij