Jan Nawrocki

Szermierz, lekarz weterynarii
06.09.1913 19.06.2000 Strzyżów

Biografia

Jan Nawrocki urodził się 6 września 1913 roku w Strzyżowie. Był wszechstronnym szermierzem, który odnosił sukcesy zarówno w szpadzie, jak i w szabli oraz florecie. Ukończył Gimnazjum Klasyczne w Katowicach, a następnie Wydział Weterynaryjny Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując dyplom lekarza weterynarii w 1938 roku oraz doktorat z medycyny weterynaryjnej w 1948 roku.

Na arenie międzynarodowej reprezentował Polskę na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie w 1948 roku oraz w Helsinkach w 1952 roku. Podczas akademickich mistrzostw świata zdobywał złote medale w różnych broniach. W kraju czterokrotnie zdobywał tytuł indywidualnego mistrza Polski w szpadzie, a także medale we florecie i w turniejach drużynowych.

Po zakończeniu kariery zawodniczej poświęcił się działalności sportowej jako działacz i sędzia międzynarodowy. Był także autorem książek, w tym "W szczęku stalowych kling" i "Maroko - kraj zachodzącego słońca". Zmarł 19 czerwca 2000 roku w Zakopanem.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Dwukrotny olimpijczyk (Londyn 1948, Helsinki 1952)
Czterokrotny indywidualny mistrz Polski w szpadzie (1937, 1947, 1948, 1950)
Złote medale Akademickich Mistrzostw Świata w szpadzie (1939, 1946) oraz w szabli i florecie (1947)
Autor książek o tematyce sportowej i podróżniczej

Ciekawostki

Był bratem olimpijki Ireny Nawrockiej.
Walczył w barwach kilku klubów: Śląski Klub Szermierczy, AZS Warszawa i Pogoń Katowice.
Jego książka "W szczęku stalowych kling" powstała we współpracy z Jerzym Mrzygłodem.

Udostępnij